توضیحات محصول

جدار حلق
جدار حلق در تنفس شامل سه عضله عرضی و تنگ کننده costrictor و چند عضله کوچک بالا برنده است.

شکل ۱: برش سهمی بینی، دهان، حلق وحنجره.
حنجره larynx
حنجره در جلوی سومین قسمت حلق (از سومین تا ششمین مهره گردن) قرار دارد.
حنجره محل عبور هوا و عضو تولید صوت است و از تعدادی غضروف که توسط رباطها و پرده‌های همبندی به یکدیگر متصل شده‌اند، به وجود آمده است. عضلات کوچک و بااهمیتی حرکات حنجره و عمل تولید اصوات را به عهده دارند.
غضروف‌های حنجره
غضروف‌های مهم حنجره عبارتند از: غضروف تیروئید (سپری) thyoridea ، انگشتری cricoidra ، هرمی arytenoidea و اپی‌گلوت epiglotis (ش ۲).

غضروف تیروئید
بزرگترین غضروف حنجره است که زیر استخوان لامی و بالای غضروف انگشتری قرار دارد. از دو ورقه چهارگوش lamina تشکیل شده است. این دو ورقه در جلو به یکدیگر می‌پیوندند و در جلوی گردن، برجستگی «سیب آدم» را می‌سازند.
کنار فوقانی این صفحات در خط وسط فرو رفته است و بریدگی تیروئید incisura thyroidea را می‌سازد. از کنارهای خلفی تیروئید دو زائده به نام شاخ cornu به طرف بالا و پایین کشیده شده‌اند. شاخ‌های فوقانی طویلتر از شاخ‌های تحتانی هستند و توسط رباطی به استخوان لامی می‌چسبند. شاخ‌های تحتانی با غضروف انگشتری مفصل می‌شوند.

غضروف انگشتری
به صورت انگشتری است که حلقه آن در جلو و نگین آن در عقب قرار گرفته باشد. کنار فوقانی نگین انگشتر در طرفین دارای دو رویه مفصلی است که غضروفهای هرمی روی آ‎ن قرار می‌گیرند.

غضروف هرمی
بصورت هرم سه وجهی است که رأس آن در بالا و قاعده آن در پایین قرار می‌گیرد. از زاویه قدامی قاعده آن، زائده‌ای به نام زائده صوتی vocalis . proc بطرف جلو کشیده شده است که رباط صوتی به آن می‌چسبد.

غضروف اپی گلوت
شبیه راکت تنیس است و در پشت زبان قرار می‌گیرد. دسته آن در زاویه سطح خلفی غضروف تیروئید قرار دارد.
غضروف‌های حنجره توسط رباطها و عضلات کوچکی به یکدیگر متصل شده‌اند و روی آنها را مخاط می‌پوشانند.
فضای حنجره از بالا به پایین، توسط دو جفت چین مخاطی به سه قسمت تقسیم شده است. چین‌های بالایی را چین دهلیزی ploca vestibularis می‌نامند که ارتعاشات آن اصوات مختلف را ایجاد می‌کند. فضای بین چین‌های صوتی را مزمار glottis می‌نامند.
فضای بالای چین‌های دهلیزی را دهلیز vestibule می‌نامند. حد فاصل چین‌های دهلیزی و صوتی را سینوس‌، و فضای پایین چین‌های صوتی را که در پایین با نای ادامه می‌یابد، حفره زیر گلوت می‌خوانند.

نای و نایژه the trachea and bronchi
نای لوله‌ای است که از پایین غضروف انگشتری شروع شده، پس از عبور از گردن وارد قفسه سینه می‌شود و در محاذات مهره پنجم سینه‌ای به دو شاخه به نام نایژه (برونکوس) اصلی تقسیم می‌شود. نای از ۱۵ تا ۲۰ حلقه ناقص غضروفی به شکل C ایجاد شده است. انتهای این غضروف‌ها در عقب باز است و توسط پرده لیفی عضلانی بسته می‌شود. فضای داخل نای از مخاط مژکدار پوشیده شده است. آخرین حلقه نای با سایرین تفاوت دارد و دارای دو سوراخ است که در امتداد نایژه‌های چپ و راست قرار می‌گیرد.

شما باید برای گذاشتن بازبینی وارد شوید